پایگاه خبری تحلیلی دلستانه:

علی مطهری، نماینده تهران در مجلس طی یادداشتی کوتاه که در شماره امروز ایران منتشر شده درباره سریال گاندو نوشت: سریال «گاندو» بیشتر تخیلی بود تا واقعی؛ این سریال بر اساس پروژه نفوذ ساخته شده بود، در حالی که احتمال نفوذ در دولت پنهان به دلیل قدرت برتر آن بیشتر است. امریکا، انگلیس و اسرائیل که معمولاً مبدأ ارسال نفوذی یا جاسوس هستند می‌دانند که معمولاً دولت‌ها در ایران قدرت تعیین کننده نیستند و قدرت تأثیرگذار در جای دیگری است؛ لذا احتمال نفوذ در نهاد‌های حکومتی و نیرو‌های مسلح بیشتر از احتمال نفوذ و جاسوسی در دولت است.

سریال «گاندو» در واقع رهبری را هم زیر سؤال برده است، چون این گونه تصمیمات و آزادی این گونه افراد بدون اطلاع ایشان انجام نمی‌شود. اگر آزاد شدن جیسون رضائیان آن گونه که سریال بر آن تأکید دارد صرفاً برای دریافت پول‌های بلوکه شده بوده است، پس تکلیف مجازات جاسوس چه می‌شود؟ و اگر از اول برای معامله بازداشت شده بوده قبح بیشتری دارد و با اصول اخلاقی اسلام سازگار نیست.

این سریال غیر از اینکه عملکرد نظام را زیر سؤال برد، با توجه به اینکه اختلاف میان بخش‌های نظام ایجاد کرده پخش آن در شرایط امروز صلاح نبود، چرا که امروز باید صدای واحد از کشور شنیده شود. من این اقدامات را افراطی و دنباله اقدامات کسانی می‌دانم که مصمم بودند برجام اجرا نشود و آنقدر کارشکنی کردند تا به هدف‌شان رسیدند و زمینه خروج ترامپ از برجام فراهم شد. اگر آن بخش از نظام مصمم به اجرای برجام بود، امروز سرنوشت کشور چیز دیگری بود. امروز هم این افراد به جای آنکه رفتارشان را تغییر دهند همان راه را ادامه می‌دهند و توجهی به منافع ملی و آرمان‌های انقلاب ندارند.

ترامپ شناسی به زبان ساده!
جعفر گلابی، روزنامه نگار طی یادداشتی که در ستون یادداشت روز روزنامه آرمان امروز منتشر شده، نوشت: معاملــه قرن کــه رئیس جمهور آمریکا برای حل مسأله فلسطین ارائه داده اســت و تبلیغات زیادی روی آن کــرد و تقریبا یک ســالی، چون گوهر یکدانه و پریروی مستور، رونمایی اش نکرد و همه را در انتظار گذاشت... یکی از بهترین معیار‌ها برای رفتار شناسی آقای ترامپ و تشخیص ذهنیت‌ها و ملاک‌ها و ارزش‌های اوست. ظاهرا طرح مذکور چیزی جز دادن ۵۰ میلیارد دلار به فلسطینیان در قبال بیخیال شدنشان نسبت به سرزمین‌های از دست رفته نیست!

بعید به نظر میرســد که آقای ترامپ این طرح را برای اجرا نشدن داده یا خیال مقبول نشــدنش را کرده باشــد. وی احتمالا با جدیت تمام تصور میکند که پس از ۷۰ سال منازعه فلسطین، رئیس جمهوری خواهد بود که با سر پنجه تدبیر خود راه حلی آسان و قاطع ارائه داده و طرفین هم از آن مشعوف و بهره‌مند خواهند شد و یکی از چالش‌های مهم جهان برای همیشه از بیــن خواهد رفت.

موضــوع این مقال در مــورد تاریخ فلسطین و ابعاد گسترده و عمیق و پر مناقشه آن نیست، در اینجا نمی‌خواهیم ماجرای معامله قرن و امکان موفقیت یا عدم موفقیتش را مورد بررسی و پرسش قرار دهیم، لازم به نظر نمیرسد که بازخورد‌ها و واکنش‌های مختلف و اغلب سرد نسبت به آن را برشمریم، نکته اصلی این است که چرا شخصی در حد رئیس جمهور آمریکا چنین طرحی را میدهد و هرکس را میتواند به صف میکند تا اســتقبال کنند و از راه حل مشعشعش به وجد آیند؟

به نظر می‌رسد در قاموس آقای ترامپ پول و ثروت از مقام یک ابزار مهم در معادلات رایج سیاســی و حتی مناقشات تاریخی بسیار بالاتر است وچون اکسیری بی همتا حلال همه مشکلات و معظلات و جدالهــا و درگیری‌ها عمل می‌کننــد و خداگونه قدرت کن فیکون دارنــد. او واقعا و صادقانه تصوری از ارزش خاک و وطن و میهن ندارد.

واقعا برایش قابل فهم نیســت اگر فلســطینیان ۵۰ میلیارد را پس زنند و به جای آن طالب سرزمین‌های اشغالی شوند و برای رجعت به امالک خود و رهایی از آوارگی بیش از نیم قرن همچنان به مبارزه پر مشقت خود ادامه دهند. آقای ترامپ با همین ذهنیت و باور از برجام خارج شد و به مصاف ایران آمد و انتظار داشت ظرف چند ماه در تهران حضور بهم رساند و جشن تغییر رژیم را بگیرد.